سکتهٔ مغزی  نوعی اختلال نورولوژیک ناگهانی است که در اثر اختلال خون‌رسانی به ناحیه‌ای از بافت مغز رخ می‌دهد

در واقع اگر خون‌رسانی به قسمتی از مغز دچار اختلال شده و متوقف گردد، این قسمت از مغز دیگر نمی‌تواند عملکرد طبیعی خود را داشته باشد. این وضعیت را اصطلاحاً سکته مغزی می‌نامند.

سکته آمبولی ( Embolic stroke)

زمانی اتفاق میافتد که لخته خون در جایی غیر از مغز تشکیل شده و سپس به مغز آمده و در عروق مغزی گیر می کند. در نتیجه ی این انسداد و عدم خونرسانی به مغز سکته رخ می دهد.

آمبولی نوعی از سکته ی ایسکمیک است. سکته ی ایسکمیک به نوعی از سکته گفته می شود که در آن عروق مغزی مسدود می شوند. به همین علت به ایسکمیک، سکته انسدادی نیز گفته می شود

در این نوع سکته، لخته خون در داخل یکی از عروق مغزی یا در شریان‌های بزرگتر مانند شریان کاروتید تشکیل می‌شود. این لخته‌ها معمولاً به علت بیماری‌هایی مانند آترواسکلروز (سخت شدن و تنگ شدن دیواره‌های شریان‌ها به دلیل تجمع چربی‌ها) یا ترومبوفلبیت (التهاب و تشکیل لخته خون در رگ‌ها) ایجاد می‌شوند. در این حالت، لخته خون موجب انسداد جریان خون به مغز می‌شود

ترومبوز به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود: ترومبوز سیاهرگی(وریدی) و ترومبوز سرخرگی(شریانی). ترومبوز وریدی زمانی رخ می‌دهد که لخته خونی در وریدها تشکیل شود و می‌تواند به شرایطی مانند ترومبوز ورید عمقی (DVT) و آمبولی ریه (PE) منجر شود. از سوی دیگر، ترومبوز شریانی زمانی اتفاق می‌افتد که لخته خونی در شریان‌ها ایجاد شود، که ممکن است باعث سکته مغزی یا حمله قلبی شود